آخرین اخبار

16. آبان 1396 - 13:07   |   کد مطلب: 295917
شاخ شمیران: گردشگری می‌تواند بعنوان مزیت رقابتی و موتور محرک توسعه در تعدادی از مناطق ایران مانند اصفهان، شیراز، یزد، تبریز، کاشان ، مناطق کردنشین و ... نقش بازی کند.

تلگرام

 یاداشت _ دکتر برهان ولدبیگی / "سازمان جهانی گردشگری"،سال 2017 را  بعنوان سال "گردشگری پایدار در خدمت توسعه» نامگذاری کرده است.

 

کشورهای مختلف و سازمانهای بین المللی اقدامات گوناگونی را در این رابطه  انجام داده و یا در حال انجام آن هستند. هدف از این نامگذاری، باور به این موضوع است که "گردشگری پایدار" می‌تواند بعنوان یک"ابزار و عامل قدرتمند" در زمینه تحقق توسعه در سطوح ملی و بین المللی نقش بازی کند.(بویژه در کشورها و مناطق دارای قابلیتها و ظرفیت های گوناگون در زمینه جذب گردشگر بین المللی و ملی).کشور  ایران(به ویژه برخی از شهرها و مناطق آن )با داشتن  ظرفیت‌های گوناگون تاریخی، فرهنگی و طبیعی از قابلیت های بسیار فراوانی در زمینه جذب گروههای مختلف هدف گردشگری برخوردار است.

 

اما یادمان باشد که تبدیل گردشگری به محرک توسعه این مناطق، نیازها و الزاماتی دارد که عدم توجه به آنها  میتواند این "فرصت" راتبدیل به"تهدید" نماید. این نیازها در زمینه های گوناگون قابل بحث است، ولی در این یادداشت  فقط به یکی از این نیازمندی‌های مهم پرداخته میشود که در واقع خودش از اجزا مهم گردشگری پایدار نیز محسوب میشود.

 

گردشگری در صورتی  می‌تواند به عنوان "عامل محرک توسعه "نقش موثر و مثبت بازی کند که خود از "پایداری" برخوردار باشد. به عبارتی دیگر «گردشگری پایدار» می‌تواند ابزار نیرومندی برای توسعه ملی و محلی تلقی شود. "گردشگری پایدار" الزامات و ویژگیهای گوناگونی دارد، که یکی از این الزامات "دیدگاه ساکنین و شهروندان" نسبت به موضوع گردشگری و مزایا و معایب آن هست. این موضوع از محورهای کلیدی تحقق "گردشگری پایدار" است که محققین و پژوهشگران گوناگون در کشورهای مختلف توسعه یافته و یا در حال توسعه به آن پرداخته اند. پژوهشهای گوناگون نشان دهنده اهمیت "دیدگاه شهروندان و ساکنین" و در نتیجه حمایت یا عدم حمایت آنها از گردشگری و از فرآیند توسعه است.

 

توسعه گردشگری اگر نتواند حمایت و پشتیبانی" ساکنین و شهروندان "را کسب نماید قطعا از "پایداری" برخوردار نبوده و نمی‌تواند به عنوان "محرک توسعه" نقش بازی کند.اگر "ساکنین و شهروندان" یک "مقصد گردشگری" احساس نمایند که فواید و مزایای گوناگون اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی گردشگری برای آنها و همچنین برای شهر و منطقه شان بیش از آثار منفی و زیانهای احتمالی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی آنست، نتیجه آن حمایت شهروندان از توسعه گردشگری به شیوه های مختلف خواهد بود. اما اگر برعکس  "ساکنین" احساس کنند که آثار منفی گردشگری در زمینه های گوناگون بیش از اثرات مثبت آنست، قطعا حمایت مناسبی از گردشگری نخواهند داشت و طبیعتاً امکان تحقق "گردشگری پایدار "وجود ندارد.

 

توسعه گردشگری می‌تواند در زندگی ساکنین آثار مثبتی مانند "افزایش درآمد"، "افزایش فرصت‌های شغلی"، "بهبود و ارتقاء زیرساختهای شهری و محلی"، و "ارتقاء کیفیت زندگی" آنها داشته باشد. همچنین می‌تواند زمینه "حفظ و ارتقاء فرهنگ و میراث تاریخی و طبیعی" را فراهم نماید.

 

اما از سوی دیگر می‌تواند شرایط زندگی عادی ساکنین را مختل نموده و آثار منفی اجتماعی و فرهنگی از خود به جای گذارد. لذا بسته به اینکه وزن و اهمیت کدامیک از این آثار مثبت و منفی برای ساکنین بالاتر باشد طبیعتاً حمایت یا عدم حمایت و مقاومت آنها را به همراه خواهد داشت. بنابراین شناخت "دیدگاه ساکنین" نسبت به "توسعه گردشگری" در مسیر تحقق "گردشگری پایدار" در مناطق مختلف بسیار مهم بوده و باید به صورت جدی مورد توجه مدیران محلی و ملی گردشگری قرار گیرد. البته مطالعات گوناگون در کشورهای مختلف نشان می‌دهد که فاکتورها مختلفی در شکل بخشی به دیدگاه مثبت و منفی ساکنین موثر هستند.

دیدگاه شما