آخرین اخبار

4. مهر 1396 - 15:04   |   کد مطلب: 295831
شاخ شمیران: گاهی اوقات پیشگیری از خودکشی در مراکز تحصیلی و خوابگاهها به یک ضرورت مبرم تبدیل می شود، زیرا در این حالت یک " خودکشی" در یک دانشگاه یا یک خوابگاه، ممکن است آغازگر "خودکشی نفرات بعدی" باشد.

تلگرام

یاداشت _ دکتر برهان ولدبیگی / زنان بیشتر "اقدام به خودکشی" می‌کنند، اما "خودکشی منجر به مرگ" در مردان زیادتر است.

 

■فرد دارای افکار خودکشی لازم است:
● با یک نفر درباره احساسات خود صحبت کند(مثلا  یک دوست، یکی از والدین، استاد یا پزشک خانوادگی‌)
● با مرکز مشاوره یا مشاور تلفنی تماس بگیرد و  صحبت کند. تعلل اصلا قابل قبول نیست ، زیرا خودکشی "برگشت ناپذیر" بوده و گزینه دومی وجود ندارد
● قبول کند که با وجود مشکل  غیرقابل تحمل، "امید به آینده هنوز وجود دارد"،
●"زمان‌ سختی  می‌گذرد"،
●خودکشی جواب مشکل نبوده و راه‌حل بهتری وجود دارد
● کسانی هستند که به او  کمک می‌کنند.

 

■او لازم است :
●زمان مناسب و مکان آرامی برای صحبت درباره خودکشی با فرد مورد اعتماد خود پیدا کند
●از متخصصان(مانند پزشک، کارشناس بهداشت روانی، مشاور و مددکار اجتماعی) کمک بگیرد

 

اگر کسی فکر می‌کند فرد دیگری در معرض خطر خودکشی  است، نباید او را تنها بگذارد و باید تلاش کند تا او  از  خدمات و کمک متخصصان خدمات اورژانسی، خطوط تلفنی بحران، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی یا اعضای خانواده بهرمند شود.باید اطمینان پیدا کرد که چنین فردی  به وسایل خودآزاری و خودکشی (مانند حشره‌کش‌ها، سلاح گرم یا داروها) در خانه دسترسی نداشته باشد.باید با او درتماس بود و دانست که چه کار می‌کند.

 

"سازمان جهانی بهداشت" هر ساله به مناسبت "روز جهانی بهداشت" (7 آوریل مصادف با 18فروردین) یکی از موضوعات شایع در جامعه را با هدف افزایش توجه و آگاهی عموم مردم و تمرکز اقدامات و فعالیت‌ها،  انتخاب می‌کند. شعار سال 2017  این سازمان عبارت است از : افسردگی، بگذار گفتگو کنیم ".

 

همه گروه‌های سنی  در جوامع مختلف دنیا در معرض خطر  ابتلا به "افسردگی" میباشند. یادمان باشد که افراد افسرده در معرض خطر "خودکشی" هستند (مخصوصا  افراد دارای سابقه خودکشی، کسانی که فرد مهمی را از دست داده یا شکست عشقی خورده‌اند،افراد دچار بیماری‌ مزمن‌، افرادی که  جنگ، خشونت، سوء استفاده جنسی، آسیب روانی یا تبعیض را تجربه کرده‌اند و افراد منزوی و گوشه‌گیر).

 

میتوان این اقدامات را برای کمک به اطرافیان دچار افسردگی نیز انجام داد:
● گوش دادن به حرف های آنها
●نقد منفی نکردن تفکرات و احساسات آنها
●دادن امید به آنها که راه چاره دیگری هم هست
●گفتن این که فرد بیمار آدم مهمی است.
●زدن مثال‌های مشخص برای او تا بداند خودکشی او چقدر برای شما و دیگران عذاب‌آور است.
●مسخره نکردن افکار ،احساسات و رفتارهای آنها
●تنها نگذاشتن آنها و کمک به آنها برای تماس با مشاور یا اورژانس اجتماعی
●دور کردن "ابزار بالقوه خطرناک"( مانند سم، دارو، اسلحه، تفنگ، طناب و تیغ) از دسترس آنها

 

اغلب مردم در طول زندگی خود به خودکشی فکر می‌کنند. اگر کسی را می‌شناسید که درباره خودکشی فکر می‌کند یا حرف می‌زند، این موضوع را جدی بگیرید. یادمان باشد که اغلب افراد مرتکب خودکشی، قبلا دچار "افسردگی" بوده اند. این افراد ممکن است قبلا احساس ناامیدی و بی‌ارزشی کرده و احساس کنند دچار رنج و دردی هستند که هرگز از بین نمی‌رود. آنها ممکن است  خودکشی را  تنها راه‌حل برای مشکلات و پایان دادن به این "رنج و بدبختی" بدانند.

 

بازهم یادمان باشد که افسردگی "قابل‌درمان" است، اما خودکشی "برگشت‌ناپذیر" است.

دیدگاه شما