آخرین اخبار

23. خرداد 1396 - 10:30   |   کد مطلب: 295594
شاخ شمیران: هویت به ویژگى یا کیفیتى که موجب تمایز و شناسایى کسى از دیگران شود گفته می شود.هر شهری به مانند انسانها از ویژگیها و خصوصیات منحصر به فردی برخوردار است و دارای دو بعد فیزیکی و روحی(هویت) است. هویت یک شهر یک هویت جمعی است که از باورمندی شهروندان به آن شهر ناشی می شود.

تلگرام

یادداشت _عثمان صالحی ، کارشناس ارشد معماری / شهر بزرگترین نماد تمدن بشری است که بشر آن را برای امنیت و آسایش خود بنا نموده است. شهر تنها یک سکونتگاه نیست، بلکه آبادی است که روح اجتماع در آن دمیده شده است.

 

هویت هر شهری را بناها ،مکان ها ،تاریخ ، محیط طبیعی و فعالیت های شهروندانش همراه با فضای اجتماعی و فیزیکی به وجود آمده اش شکل می دهد. این هویت گذرگاه مهمی را برای توسعه ی اقتصاد،فرهنگ و سیاست شهرها و شهروندانش  به وجود می آورد.

 

براى شناخت هویت یک شهر باید مولفه هاى سازنده ى شخصیت آن را شناخت.فرهنگ اصلی ترین پایه هویت شهری است و در واقع هویت هر شهر تجلی فرهنگ در محیط است. فرهنگ خود دارای دو بعد است فرهنگ مادی و فرهنگ معنوی. بعد فرهنگ مادی بعد محسوس آن است که از جمله آن می توان به فضاها و بناهای ساخته شده معماری، معماری بومی منطقه و ساخته‌های دستی و هنری و غیره اشاره کرد. اما منظور از بعد معنوی فرهنگ، تمام پدیده‌های فرهنگی است که به صورت غیر محسوسند، برای نمونه پدیده‌هایی مثل اسطوره‌ها و شخصیت های فرهنگی، خاطره‌های جمعی و ... .

 

شهرستان ثلاث باباجانی از دیرباز یکی از مواطن اصلی مردم کرد بوده که در اعصار تاریخی بعضاً بر برخی از مناطق اطراف نیز حکمرانی نموده اند.منابع تاریخی زیادی در این بین اشاراتی به حکمرانی درنه و درنه شار داشته اند که از آن جمله می توان به معاهده قصرشیرین فی مابین دول عثمانی و ایران،کتاب تاریخ شرفنامه بدلیسی و کتابهای ویلادمیر مینورسکی خاورشناس معروف اشاره کرد.

 

در این بین و در بعد فرهنگ معنوی، شخصیتهای بزرگی از این منطقه به کردستان و ایران معرفی شده اند که از آن جمله می توان به خانای قبادی،مولوی تاوگوزی،فانی خانه شوری و ملا محمد گوره نام برد که در برخی از منابع نیز اشاراتی به ولی دیوانه شاعر نیز شده است.

 

آنچه در این بین حائز اهمیت است این است که شهرستان ثلاث باباجانی با پیشینه تاریخی و فرهنگی قوی ای که دارد هنوز یا به هویت خود پی نبرده و یا نرسیده است.واقعیت آن است که قبل از هر کار عمرانی و رفاهی این شهرستان نیازمند بازآفرینی هویت شهری خود است.جایی که بایستی با تکیه بر این پیشینه تاریخی و فرهنگ بومی منطقه به ارتقای فرهنگ عمومی شهر کمک کرد.

 

در این بین و در سالهای اخیر  تلاشهای جسته و گریخته ای چون نامگذاری میادین و معابر این شهرستان به اسامی شخصیت های فرهنگی انجام شده است که جای مباهات دارد اما کافی نبوده و تلاشهای بیشتری می طلبد.بایستی مردم شهر و شهرستان به این باور برسند که هویت این شهر مجزا و مستقل از هویت شهرستانهای اطراف بوده و خود دارای هویتی به مراتب عمیق تر است.به همراه این باور،تلاش برای ارتقای جایگاه شهروندان در فرهنگ شهرنشینی با انجام فعالیتهای فرهنگی در اولویت های کاری ارگانهای مربوطه باشد تا به جایگاهی که شایسته خود است برسد.

دیدگاه شما